Wezwanie do zapłaty – kiedy wysłać i co powinno zawierać?

Wezwanie do zapłaty to oficjalne pismo kierowane przez wierzyciela do dłużnika. Znaleźć tam można informacje o zadłużeniu oraz termin, w którym należy dokonać opłaty. Wezwanie do zapłaty jest sposobem na dochodzenie należności od wierzyciela. Ma ono zasadniczo charakter fakultatywny.

Zadaniem wezwania do zapłaty jest polubownie, przedsądownie rozwiązać sprawy z dłużnikiem. Jest to najprostszy i często skuteczny sposób dochodzenia długu. Może być ono wysłane do kontrahenta zwlekającego z zapłatą już w dniu następującym po wyznaczonym terminie zapłaty. Nie ma ustalonego wzoru takiego pisma. Żadne przepisy prawa nie podają także informacji, co ono powinno zawierać. Nie jest określony również termin, w którym trzeba wysłać wezwanie do dłużnika. Nie warto jednak z tym zwlekać.

Często wysłanie wezwania do zapłaty poprzedzają inne sposoby uzyskania zapłaty:

  • część przedsiębiorców próbuje skontaktować się z dłużnikiem telefonicznie lub
  • wysyła wiadomość e-mail z przypomnieniem.
    Może się tak zdarzyć, że kontrahent otrzymał fakturę późno, zapomniał o jej opłaceniu lub po prostu jej nie dostał. Wezwanie do zapłaty ma też funkcję:
  • informacyjną i
  • przypominającą.
    Jeżeli dłużnik celowo nie dokonuje płatności, wezwanie do zapłaty uświadomi mu, jakie konsekwencje czekają go z tego powodu.
    Wezwanie do zapłaty najlepiej jest wysłać listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Jest to dowód, że dłużnik je otrzymał. Art. 187 § 1 pkt 3 Kodeksu Postępowania Cywilnego podaje, że pozew musi zawierać: „informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia”. Wezwanie do zapłaty należy traktować jako próbę polubownego załatwienia sprawy.
    Elementy wezwania do zapłaty
    Wezwanie do zapłaty powinno posiadać następujące dane:
  • data oraz miejsce, w którym sporządzono wezwanie;
  • nazwa, dane teleadresowe dłużnika, a także wierzyciela;
  • numer faktury, umowy, noty, której do tej pory nie opłacono;
  • kwota zaległej płatności;
  • termin uregulowania zobowiązania oraz forma płatności;
  • własnoręczny podpis osoby wystawiającej wezwanie;
  • informacja o konsekwencjach, gdy płatność nie będzie uregulowana (np. wpisanie na listę dłużników, pozew sądowy).

Polecane dla Ciebie

Jak księgować skonto przed wystawieniem faktury pierwotnej i po nim?

Sposób rozliczenia skonta zależy od momentu, w którym rabat staje się należny. Jeżeli obniżka jest bezwarunkowa i znana już przy sprzedaży, może zostać uwzględniona w cenie wykazanej na fakturze pierwotnej. Dokument powinien wtedy wskazywać wartość netto po rabacie, odpowiadający jej podatek VAT oraz kwotę brutto do zapłaty. Ustawa o VAT wymaga wykazania opustów i obniżek […]

Czytaj dalej

Czy faktoring jest kosztem uzyskania przychodu?

Czy faktoring jest kosztem uzyskania przychodu?

Faktoring pozwala szybciej uzyskać środki z faktur, ale podatkowe rozliczenie takiej transakcji wymaga rozdzielenia sprzedaży towarów lub usług od późniejszego zbycia należności. Czy faktoring jest kosztem uzyskania przychodu? Jak ustalić koszt uzyskania przychodów przy sprzedaży własnej wierzytelności na rzecz faktora? Dowiedz się, które elementy rozliczenia mogą obniżyć podstawę CIT, jak traktować prowizję oraz kiedy wartość […]

Czytaj dalej

Czy muszę informować kontrahenta o faktoringu?

Czy przedsiębiorca zawsze musi informować kontrahenta o tym, że korzysta z usług faktoringowych? Dowiedz się, kiedy informowanie jest konieczne, a kiedy można zachować tę kwestię dla siebie. Czym jest faktoring i kto uczestniczy w transakcji? Faktoring jest usługą, która pozwala finansować działalność pieniędzmi z wystawionych, lecz jeszcze nieopłaconych dokumentów sprzedaży. Przedsiębiorca przekazuje wierzytelność instytucji faktoringowej […]

Czytaj dalej